Dlaczego PALEO?

Masz dość wiecznych nieskutecznych diet? A może wciąż czujesz głód i nie potrafisz przestać myśleć o jedzeniu? Marzysz o tym aby jeść do syta i nie liczyć kalorii? Chcesz zrzucić tkankę tłuszczową, mieć więcej energii, lepsze samopoczucie? Cierpisz na otyłość, choroby autoimmunologiczne, cukrzycę, choroby serca, alergie, trądzik, depresję lub kiepski nastrój, problemy trawienne, PCO, zaburzenia hormonalne, brak energii? Jeżeli tak, jesteś w odpowiednim miejscu!

O paleo, medycynie naturalnej i odchudzaniu w oparciu o badania, fakty, doświadczenie. Analiza powszechnych przekonań dotyczących diety, odchudzania i zdrowia oraz holistyczne podejście do człowieka na podstawie konkretnych argumentów.

Szukaj

Loading

09.04.2012

Jej wysokość insulina

Insulina od lat była moim wrogiem. To ją obwiniam o nadmierne kilogramy, bezskuteczne odchudzanie, wieczne kłopoty z trądzikiem, nieustanne skoki i spadki energii oraz nastroju...Moją nienawiść do insuliny potwierdziła krzywa insulinowa wskazująca już na sporą insulinooporność. Ponieważ każdego wroga lepiej trzymać blisko, postanowiłam zagłębić się temat...

Insulina jest hormonem wytwarzanym przez trzustkę, którego główną rolą jest dostarczenie składników odżywczych do wszystkich komórek organizmu. Trzustka uwalnia insulinę, kiedy poziom cukru we krwi wzrasta, dlatego dużo insuliny pojawia się we krwi po posiłku, kiedy cukry i inne składniki odżywcze zostaną wchłonięte z jelit. W zdrowym ciele receptory komórkowe reagują na insulinę jak na klucz otwierający w celu wchłonięcia przez komórki substancji odżywczych oraz pozbycia się nadmiernej ilości glukozy.


Proces ten zostaje zachwiany gdy w dłuższym okresie czasu poziom insuliny jest stale wysoki (ma to miejsce np. w przypadku nadmiernego spożywania węglowodanów). Co się wtedy konkretnie dzieje? Przede wszystkim mięśnie i komórki wątroby nie są w stanie zmagazynować nadmiaru glikogenu (zmagazynowana reszta glukozy), który u przeciętnego człowieka wynosi ok 400 gram. Nadmiar glukozy pozostaje więc w krwiobiegu, i jeśli nie zostanie wykorzystany w tym czasie przez komórki mózgu czy mięśni (intensywna praca umysłowa lub fizyczna) zostaje zmieniony w trójglicerydy w wątrobie, które następnie zaopatrują komórki tłuszczowe. Wysoki poziom insuliny nie tylko doprowadza do magazynowania w komórkach tłuszczowych nadmiaru glukozy, ale także tłuszczu dietetycznego spożytego podczas ostatniego posiłku. Ponieważ wysoki poziom insuliny blokuje uwalnianie tłuszczu komórkowego w celu zapewnienia energii, organizm musi zaopatrzyć się w energię z pożywienia, co powoduje kolejny posiłek. Jeśli wybór padnie znów na wysokowęglowodanowy produkt powstaje błędne koło, które w rezultacie prowadzi do magazynowania tłuszczu w komórkach i insulinooporności. Insulinooporność ma miejsce gdy zostaje obniżona wrażliwość tkanek, szczególnie mięśni i tkanki tłuszczowej, na działanie insuliny. Ponieważ glukoza jest niezbędna do przeżycia komórek, organizm kompensuje insulinooporność wytwarzaniem większych ilości insuliny. Węglowodany i tłuszcze z diety nie mają innego wyjścia jak trafić bezpośrednio do komórek tłuszczowych w celu zmagazynowania - co prowadzi do wzrostu wagi, nadwagi, otyłości....w ostateczności nawet komórki stają się oporne na insulinę, glukoza pozostaje na wysokim poziomie w krwiobiegu co wywołuje szereg chorób metabolicznych, w tym cukrzycę. 
Mechanizm jest bardziej widoczny u osób, które nie są aktywne fizycznie, a co za tym idzie nie wykorzystują zgromadzonego w komórkach glikogenu i tłuszczu, co przyspiesza uwrażliwienie komórek na insulinę. 

Podsumowując, nadmiar insuliny powoduje, że:
1) komórki tłuszczowe nie uwalniają zapasów w celu dostarczenia energii
2) komórki tłuszczowe rosną, czyli człowiek tyje
3) większa ilość glukozy pozostaje w krwiobiegu 
4) komórki beta wysp trzustkowych w wyniku wzmożonego wytwarzania insuliny przestają prawidłowo pracować


Ponadto wysoki poziom insuliny w krwiobiegu doprowadza do:
1) zmniejszonego przetwarzania hormonu T4 w T3 w wyniku oporności tkanek wątroby, co skutkuje spowolnieniem metabolizmu
2) wpływa na zmniejszenie wydzielania hormonów płciowych (testosteronu,m DHEAS)

Insulina nie jest dobra ani zła, z pewnością jest potrzebna do prawidłowego funkcjonowania. Należy jedynie pamiętać o zachowaniu równowagi między insuliną a glikogenem, czyli należy dostarczać organizmowi tylko taką ilość insuliny jaką jest on w stanie wykorzystać.

7 komentarzy:

  1. Gdzieś czytałam, że insulina może być rakotwórcza.

    OdpowiedzUsuń
  2. "Należy jedynie pamiętać o zachowaniu równowagi między insuliną a glikogenem" A nie GLUKAGONEM (a raczej na pewno)? Pozdrawiam, ciekawy artykuł ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Glikogenem w wątrobie, nie zmagazynujemy więcej ;)

      Usuń
  3. Czy insulinooporność może się cofnąć?

    OdpowiedzUsuń
  4. Jakie badanie obciążenia glukozą jest najbardziej miarodajne?
    Czy to trzy punktowe jest wystarczające?

    OdpowiedzUsuń
  5. krzywa insulinowa...;)jak wychodzi ponad 50( norma od 0 do 24) to zazwyczaj daje sie ta metformine.....;)lub stosuje diete z indeksem glikemicznym;;

    co robic.....?nie chce brac metforminy juz wiecej;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Prosze o pomoc. Czy moje wyniki insuliny nie sa niepokojaco niskie? Insulina na czczo 11,9 ulU, po 1h 19,72, po 2h 14,38. Glukoza na czczo 108, po 1h 83, po 2h 82. Czy powinnam sie martwic? Zwykle insulina po 1h jest 3-4 razy wyzsza niz na czczo, poza tym ten prawie identyczny poziom glukozy po 1h i po 2h.. Prosze o pomoc, do lekarza sie wybieram, ale wiece jak to jest jak odbieracie wyniki i nie wiecie co myslec..

    OdpowiedzUsuń